Van wolf tot hond

Hoewel er meerdere theorieën zijn is vrijwel iedereen het er over eens dat al onze honden (Canis Lupus Familiaris) in al hun verscheidenheid, als ondersoort, afstammen van wolven (Canis Lupus). Dat ze tot dezelfde familie (Canis / Canidae) behoren en, ondanks alle uiterlijke verschillen, nog steeds dicht bij elkaar staan blijkt wel uit het feit dat het basisgedrag van onze honden nog steeds gelijk is aan het gedrag van de wolf.

Duizenden jaren geleden is, in de loop der geschiedenis, een symbiose (samenleven tot wederzijds voordeel) ontstaan tussen mens en wolf. De wolven zijn opportunistisch en leerden dat het gunstig was om in de buurt van rondtrekkende mensen (nomaden) te verblijven. De wolven aten de voedselresten van de mens in tijden van schaarste en de mens leerde dat het voordelig was om de eigenschappen van de wolf te gebruiken voor bijvoorbeeld de jacht en bewaking.

Over de hele wereld (enkele uitzonderingen daargelaten) kwamen wolven voor. Het frappante is, dat, onafhankelijk van elkaar, over de hele wereld een samenwerkingsverband tussen wolf en mens is ontstaan. Heel langzaam, middels vele generaties, begon de mens “zijn wolf” aan te passen aan zijn wensen. Hij liet de dieren met de voor hem en de omgeving meest gunstige eigenschappen met elkaar paren oftewel; hij ging fokken! Hiermee was de Canis Lupus Familiaris ontstaan.

Omdat de gewenste eigenschappen van continent tot continent en van streek tot streek sterk verschilden, zijn de diverse richtingen in de gebruikseigenschappen ontstaan. Hiermee was de basis gelegd voor de verschillende rasgroepen.

Door steeds die “honden” te selecteren die voor het doel het meest geschikt waren en deze met elkaar te laten paren, ontstond er langzaam maar zeker de soort hond die men wenste. Door steeds maar weer de grootste met de grootste, de kleinste met de kleinste, de kortste poten met de kortste poten, de platste snuit met de platste snuit enzovoort, te laten paren zijn de diverse rassen ontstaan.

Belangrijk daarbij is de wetenschap dat de sóórt (Canis) ontstaan is door natuurlijke evolutie en dat de verschillende hondenrassen (Canis Lupus Familiaris) enkel en alleen zijn ontstaan door selectie op gewenste eigenschappen. Dit betekent dat onze honden, in al hun verscheidenheid, nog steeds qua evolutie op een gelijk niveau staan met hun oorsprong de wolf (Canis Lupus).

Dat we hier zeker rekening mee moeten houden geldt niet alleen met betrekking tot het basisgedrag van onze honden, maar meer nog met betrekking tot hun stofwisseling en daarmee hun dagelijkse voeding. Pas wanneer we de basisbehoeften van onze honden respecteren in al haar facetten, kunnen wij een optimale gezondheid verwachten.

Hondenvoeding Anno Nu >>

[ 2 ]

Hoewel er meerdere theorieën zijn is vrijwel iedereen het er over eens dat al onze honden (Canis Lupus Familiaris) in al hun verscheidenheid, als ondersoort, afstammen van wolven (Canis Lupus). Dat ze tot dezelfde familie (Canis / Canidae) behoren en, ondanks alle uiterlijke verschillen, nog steeds dicht bij elkaar staan blijkt wel uit het feit dat het basisgedrag van onze honden nog steeds gelijk is aan het gedrag van de wolf.

 

[ 3 ]

Duizenden jaren geleden is, in de loop der geschiedenis, een symbiose (samenleven tot wederzijds voordeel) ontstaan tussen mens en wolf. De wolven zijn opportunistisch en leerden dat het gunstig was om in de buurt van rondtrekkende mensen (nomaden) te verblijven. De wolven aten de voedselresten van de mens in tijden van schaarste en de mens leerde dat het voordelig was om de eigenschappen van de wolf te gebruiken voor bijvoorbeeld de jacht en bewaking.

 

[ 4 ]

Over de hele wereld (enkele uitzonderingen daargelaten) kwamen wolven voor. Het frappante is, dat, onafhankelijk van elkaar, over de hele wereld een samenwerkingsverband tussen wolf en mens is ontstaan. Heel langzaam, middels vele generaties, begon de mens “zijn wolf” aan te passen aan zijn wensen. Hij liet de dieren met de voor hem en de omgeving meest gunstige eigenschappen met elkaar paren oftewel; hij ging fokken! Hiermee was de Canis Lupus Familiaris ontstaan.

 

[ 5 ]

Omdat de gewenste eigenschappen van continent tot continent en van streek tot streek sterk verschilden, zijn de diverse richtingen in de gebruikseigenschappen ontstaan. Hiermee was de basis gelegd voor de verschillende rasgroepen.

 

[ 6 ]

Door steeds die “honden” te selecteren die voor het doel het meest geschikt waren en deze met elkaar te laten paren, ontstond er langzaam maar zeker de soort hond die men wenste. Door steeds maar weer de grootste met de grootste, de kleinste met de kleinste, de kortste poten met de kortste poten, de platste snuit met de platste snuit enzovoort, te laten paren zijn de diverse rassen ontstaan.

 

[ 7 ]

Belangrijk daarbij is de wetenschap dat de sóórt (Canis) ontstaan is door natuurlijke evolutie en dat de verschillende hondenrassen (Canis Lupus Familiaris) enkel en alleen zijn ontstaan door selectie op gewenste eigenschappen. Dit betekent dat onze honden, in al hun verscheidenheid, nog steeds qua evolutie op een gelijk niveau staan met hun oorsprong de wolf (Canis Lupus).

 

[ 8 ]

Dat we hier zeker rekening mee moeten houden geldt niet alleen met betrekking tot het basisgedrag van onze honden, maar meer nog met betrekking tot hun stofwisseling en daarmee hun dagelijkse voeding. Pas wanneer we de basisbehoeften van onze honden respecteren in al haar facetten, kunnen wij een optimale gezondheid verwachten.